Неколку зборови за македонскиот литературен јазик

„ Неколку зборови за македонскиот литературен јазик “, или во оригинал „ Неколку зборој за македонцкиот литературен јазик“ е петтата статија од книгата на Крсте Петков Мисирков, „За македонцките работи“.

Книгата „За македонцките работи“ од Мисирков е политичка анализа на положбата на македонскиот народ и предлог-програма за македонското народноослободително движење. Таа ја разоткрива асимилаторската политика на соседните земји насочена против македонскиот народ и против македонскиот јазичен, културен и етнички идентитет.

 

Петтата статија „ Неколку зборој за македонцкиот литературен јазик “ е всушност продолжување (и остварување) на идејата за одделен македонски литературен јазик, иницирана од Ѓорѓија Пулевски.

Мисирков тргнува од карактеристиките на македонскиот јазик, имајќи го предвид неговиот развој како јазик во семејството на словенските јазици и неговата функција во националното осознавање на македонскиот народ. Тој укажува на неопходноста од забрзан развој на македонскиот литературен јазик и на неговото издвојување како посебен јазик меѓу јужнословенските јазици.

Мисирков се определува за еден брз, антитрадиционален модел за решавање на македонското јазично прашање и ги оформува своите ставови за македонскиот литературен јазик.

На крајот од статијата тој резимира:

Но iас ке си дозвол’ам да повторам. Она iет: прво, Македониiа да се неутралисат за Бугариiа и Србиiа и да се оддалечит iеднакво од двете држаи и друго, она требит да се обiединит на iазична осноа. Тиiе принципи ке ракоодат изработуаiн’ето на литературниiот наш iазик; они ке ракоодат и праописот. На тиiе два принципа одгоарат: 1, Прилепцко-Битол’цкото наречиiе за литературен iазик, као iеднакво далеко и от србцкиiот и бугарцкиiот iазици, и централно во Македониiа. 2, фонетичниiот праопис со употребените во таiа книга писмени знакои и со мали отстапки на етимологиiата и 3, речничниiот материiал да iет собраiн’е от сите македонцки наречиiа.“

 

Односно, во петтата статија, „ Неколку зборој за македонцкиот литературен јазик “, тој предлага (и во книгата ги применува):
1. за основа на литературниот јазик да се земат централните македонски говори;
2. фонетски правопис (со мали отстапки);
3. речникот да се збогатува со зборови од сите македонски наречја.