Правопис на броевите

 Во Правописот на македонскиот јазик не постои посебно поглавје за правопис на броевите.

Овде се издвоени неколку правила каде учениците најчесто грешат.

  • Бројот 6 и броевите составени со него се пишуваат вака:

6 — шест;

16 — шеснаесет;

60 — шеесет;

600 — шестотини;

6 000 — шест илјади.

  • Кај десетките кои се образуваат со спојување на единицата и десет, гласот д од десет кај некои од нив се загубило:

два+десет — дваесет; три+десет — триесет; четириесет (Ова се случува кај оние чија единица завршува на самогласка.);

50 — педесет (пет+десет, заради поудобен изговор т од пет се загубило),

70 — седумдесет;

80 — осумдесет;

90 — деведесет.

Посебен случај имаме кај бројот 60 — шеесет (шест+десет) каде се добиле две е по губењето на трите согласки ст+д.

  • стотките различно се изговараат и пишуваат:

100 — сто, 200 — двесте, 300 — триста,

потоа сите стотки ја имаат наставката: -стотини;

400 — четиристотини, 500 — петстотини, 600 — шестотини (не се повторува двапати групата ст, едната се загубила), 700 — седумстотини, 800 — осумстотини, 900 — деветстотини.

Слично е и кај приближните броеви: 600-700: шест-седумстотини.
  • се пишува: илјада (1000); но: милион, милијарда, билион.
  • сложените броеви што се поврзуваат со сврзникот и се пишуваат одвоено.
На пример: 23 — дваесет и три; 174 — сто седумдесет и четири; 1266 — илјада двесте шеесет и шест.
  • кај бројноста за лица имаме: двајца, тројца, четворица; па потоа: петмина, шестмина, седуммина, осуммина, деветмина, десетмина, единасетмина итн.

 

Членување

 

  • броевите може да се членуваат и тоа: двата (двете), трите, петте, шесте (нема две т), деветте;
  • кај стотките е различно: стоте, двестето или двестете, тристата, четиристотините, петстотините, шестотините итн.
  • кај бројноста за лица: двајцата, тројцата, четворицата, петтемина, шестемина, седумтемина, итн.
            7.