Реченични еквиваленти (соодветници)

 

Реченицата ја дефинираме како основна синтаксичка единица која мора да има прирок, односно глагол во лична форма. Но, во текстовите среќаваме и такви делови кои стојат самостојно, а не содржат глагол во лична форма и тогаш станува збор за реченични еквиваленти (соодветници).
Вакви реченични еквиваленти се среќаваат во случаите:
         кога се употребуваат именки или именски групи за непосредно обраќање; на пр.: Почитуван претседателе!; Ученици!; Дами и господа!
         кога се употребуваат извици; на пр.: Еј!; Оф!; Ало!
         кога се употребени именки или прилози со извична интонација; на пр.: Напред!; Помош!
         при поздрави и здравици; на пр.: На здравје!; Добра вечер!; Пријатно!
         во натписи, соопштенија, предупредувања; на пр.: Фискултурна сала.; Опасност.