Кочо Рацин – Коста Солев (1908-1943)

Кочо Рацин „Бели мугри“

Кочо Рацин (1908-1943)

Коста Апостолов Солев е роден на 22 декември 1908 година во Велес, во семејството на сиромашниот грнчар Апостол Солев. Имал гладно и сиромашно детство во кое многу работел и учел. Рано го сфатил ропскиот живот на македонскиот народ и затоа уште во детството кај него се јавила омраза кон експлоататорите.Поради сиромаштија го прекинал школувањето во II клас нижа гимназија и му се посветил на татковиот, грнчарскиот занает. Но, секој слободен момент го користел за читање, повлекувајќи

Повеќе >>
Кочо Рацин – Коста Солев (1908-1943)

„ Бели мугри “ од Кочо Рацин (целата стихозбирка)

Стихозбирката „ Бели мугри “ содржи дванаесет песни:

 

Кочо Рацин – Коста Солев (1908-1943)

„ Во каменоломот “ од Кочо Рацин (целиот расказ)

Во каменоломот

Дробилката рикаше по цел ден со ужасен букот и меѓу своите челични чекани едноставно го ситнеше масивниот камен. Слабо разбирливо беше дека не ги дроби и коските на работникот. Стопанот на дробилката ја купуваше навидум само работната снага, туку со тоа на наемниците им ја запоседуваше и свеста. Друго и не можеше да биде: само така тој можеше да го има за свое она што е туѓо.
Свеста, тоа е силата. Но стопанот, парите и каменоломот исто се … Повеќе >>

Венко Марковски (1915 - 1988)

Венко Марковски

Венко Марковски (1915-1988)

Велјан (Венијамин) Миланов Тошев, познат како Венко Марковски е роден во Скопје 1915 година, во сиромашно, скромно семејство. Татко му, Милан, бил курир во општината, а мајка му, Љубица, продавала ситници на тезга. Освен Венко, тие имале уште три ќерки.

Основно училиште завршил во Скопје, а образованието го продолжил во скопската машка гимназија, каде 1931 година, заедно со неколку свои соученици го формираат Литературниот кружок. Таму се воделе дискусии за создавање на македонскиот литературен јазик,

Повеќе >>
Венко Марковски (1915 - 1988)

„ Огинот “ од Венко Марковски

 

Огинот


Р А Н И…
I
Уште не те сретнав
Паметот ми летна
пo тебе!
Де мори, Гроздано, –
грозје ле небрано
на лоза!
A кога те видов,
от векот отидов
пред време!
Беше како зора
над ајдушка гора
спуштена!
Таа коса – свила
низ рамо се слила
до поас!
4
Tиe очи-пламен,
чуден ељмаз-камен
под веги!
Таа снага бела,
стројна-змиа цела
на тебе!
Многу цвет ке гopиш,
Многу свет ке сториш
улави!
Сред ц’фнала млaдос
ке тлеат без … Повеќе >>