Пишување на слоготворното Р и групата ОЛ

Најчести грешки при пишувањето на слоготворното Р се прават во врска со употребата на апострофот (‘):

– апостроф се пишува на почетокот од зборот: ‘рти, ‘ржи;

– апостроф се пишува по префикс што завршува на самогласка: за’рти, за’ржи;

– апостроф не се пишува по префикс што завршува на согласка: изрти, сржи.

Во минатото два гласа вршеле слоготворна функција во зборовите: Р и Л. Денес, гласот Р сѐ уште ја има задржано таа улога, додека слоготворното Л најчесто преминало во Повеќе >>

Пишување на Ј

Постојат три типа на гласот Ј според неговиот карактер:

  • функционално (фонолошко) — кога влијае на значењето на зборот: земи — земји; сто — стој;
  • нефункционално (фонетско) — испеаја, знаеја;
  • морфолошко — за обележување на границата меѓу основата на зборот и наставката: залајаа.

 

Согласката Ј се пишува

 

1. Ј се пишува пред И:

  • во суфиксот – ји: божји, кравји, рибји (но: овчи и волчи);
  • во множинските форми кај некои именки: бамји, земји, ламји, сабји, чапји, чкрапји.

2. Се пишува

Повеќе >>

Пишување на согласките Л и Љ

Според правописот, согласките Л и Љ се пишуваат или не се пишуваат во наведените случаи.
.
Пишување на Л
.
Согласката Л се пишува:
.
1. Пред самогласките А, О и У: чешла, кошула, селанка, грклан, клокоти, клука, клун, клуч, луѓе, лула, лулка, лупи, лушпа, лут, плука, плунка, плускавец.
.
2. Пред согласка: билка, болка, бришалка, желка, родилка;
  • со новиот правопис дозволени се двете варијанти на зборовите: детално/детаљно, деталност/детаљност и во личните имиња: Илчо/Иљчо, Илка/Иљка.
.
3. На крајот Повеќе >>

Пишување на Ќ и Ѓ

Според правописот, согласките Ќ и Ѓ се пишуваат или не се пишуваат во следните случаи:
.
Пишување на Ќ
.
Ќ се пишува:
.
1. во честичката за идно време ЌЕ;
На пример: ќе одам, ќе учам.
.
2. во наставката -ЈЌИ за образување на глаголскиот прилог;
На пример: одејќи, спиејќи.
.
3. во зборовите и формите: нејќе, синоќа, плеќи, сваќа, сфаќа, смеќава, ќути, ќерка, куќа;
. 
4. се среќава во голем број зборови од туѓо потекло (турски и Повеќе >>

Белина (празно место)

Белина (празно место) е правописен знак.

Белина се употребува:
  • помеѓу зборовите за означување крај на зборот;

На пример: Денеска е многу студено.

  • зад интерпункциските знаци: точка, запирка, точка и запирка, две точки, три точки, прашалник и извичник.
  • кај датумите, ако месецот е напишан со римски број: 29.X 2018 г.;
  • кај скратувањата, помеѓу два или повеќе скратени збора: и др., и сл.;
  • помеѓу иницијали: Ј. Х. К. Џинот;
  • при математички операции, пред и зад знакот: 22 — 12 = 10;
  • меѓу
Повеќе >>