Епски народни песни

Основен мотив во нашите епски песни е љубовта кон татковината и величање на јунаштината на историски познати и непознати личности. Идеализацијата на јунакот е главната цел во песните.

Нашите епски песни се одликуваат со богата идејна содржина.

Жанровски разликуваме:
– неисториски (со митолошки, религиозно-легендарни мотиви) епски песни;
– историски (јуначки, ајдутски, револуционерни, партизански) епски песни.

 

Јуначки епски песни

Јуначкиот епос почнал да се развива кон крајот на четиринаесеттиот век во времето на потпаѓањето на нашиот народ под турско ропство.

Повеќе >>

Лирско-епски народни песни

Во народната поезија, освен лирски и епски, разликуваме и лирско-епски песни.
Лирско-епски се оние песни во кои се испреплетуваат лирските и епските елементи. Односно, лирски се мотивите и експресијата, а композицијата и строежот – епски.
Народните песни потекнуваат од најдалечното минато. Нивниот автор е непознат (анонимен), а се зачувале со усно пренесување од колено на колено.
Македонските народни песни почнале да се запишуваат во средината на деветнаесеттиот век, во времето на Преродбата.
Први интерес за запишување на народното творештво
Повеќе >>

Лирски народни песни

Чувството е основниот елемент на сите лирски песни. Народните лирски песни најчесто биле интерпретирани од жени, па затоа се нарекуваат и женски песни.

Македонските народни песни претставуваат дел од богатото фолклорно наследство на нашиот народ.

Народните песни потекнуваат од најдалечното минато. Нивниот автор е непознат (анонимен), а се зачувале со усно пренесување од колено на колено.
Македонските народни песни почнале да се запишуваат во средината на деветнаесеттиот век, во времето на Преродбата. Први интерес покажале научници од соседните народи, како
Повеќе >>

„ Зборникот “ од Миладиновци (1 дел)

„ Зборникот “ од Миладиновци содржи 662 народни песни, собрани од Димитрија Миладинов, а отпечатени од Константина, со помош на хрватскиот бискуп Јосип Јурај Штросмаер.

Тука е даден дел од „ Зборникот “:… Повеќе >>

Марко Цепенков

 

 

 

арко Костов Цепенков (Ореовец, Прилепско, 7 ноември 1829 – Софија, 29 декември 1920) е специфична појава во македонската литература.

ој е најголемиот собирач на народни умотворби (над 5500 пословици и поговорки, 800 приказни, 150 песни, 100 гатанки, 400 верувања и клетви, 300 благослови, 350 баења, 2900 соништа и нивни толкувања, 70 детски игри, јазичен и етнолошки материјалречник, тајни јазици, описи на занаети, обичаи, обреди, реквизити од домашниот материјален живот и народната аргономија и сл.

Повеќе >>