Пишување на согласките Н и Њ

Согласката Н се пишува:

 

  • во зборовите: вишна, пена, пустина, затина, препина, протина, сопина, свински, свинче, свинштина, бастун, во личното име Прохор Пчински и др.;

 

  • пред б во случаите како: бонбона, бонбониера, Истанбул, одбранбен, прехранбен, станбен итн.;

 

  • пред други согласки: инјекција, инјектира, инстинкт, инстинктивно, конјугација, конјункција, конјунктивит, конјунктурен, конфекција и сл.

Согласката Н не се пишува во зборот: величествен.

Согласката Њ се пишува:

 

  • во зборовите: дење, сињак, сукња;

 

  • на крајот од зборот, во зборовите од домашно
Повеќе >>

Пишување на согласките В и Ф

Гласовите В и Ф се пар од звучна и безвучна согласка.

Според македонскиот Правопис, согласката В не се едначи по звучност.

Таа се пишува:

  • на почетокот од зборот кај: влез, внатре, внесе, внук, втор, втораче, вторник, второлигаш, второстепен, вторпат, вчера;
  • на други позиции во зборот: був, евтин, евтинија, кожув, мавта, мавне, фреквенција и сл.

Гласот в не се пишува и не се изговара во следниве случаи:

  • во почетокот на зборот: заемен, заемно, заемност;
  • во глаголите: преземе, заземе;
Повеќе >>

Пишување на А

При пишувањето на самогласката А најчесто се колебаме кај неколку примери. Кај нив се дозволени двете варијанти:

тенок – тенка, освен вака може да го напишеме (и изговориме) танок – танка;

ветер – ветерот, може и: ветар – ветрот;

огин – огинот, може и: оган – огнот.

Исто така, множината од зајак е зајаци (не: зајци), а деминутивната форма е зајаче (не: зајче).

 

Правила за пишување на А

 

1. Според правописот, самогласката а се пишува во оние зборови … Повеќе >>

Пишување на Е, О, У

Честите примери на двоумење при пишувањето на самогласките е, о, у, се:

лакот, нокот (не: лакт, нокт)

отсутен (не: отсатен)

присутен (не: присатен)

всушност (не: всашност)

збогум, молкум (не: збогом, молком)

долу (не: доле)

пумпа (не: помпа) – за испумпување течности

ваму (не: вамо)

околу (не: окулу)

 

 

1. Самогласката Е се пишува во зборовите:

Еден, единаесет, еребица, занает, штавеј, заем, наем, заемно (не: взаемно), орев (мн. ореви), трева;

цеди, цел, жеден, жетвар, џеб, шепоти;

четиво, но: чита, читанка, … Повеќе >>

Пишување на удвоените самогласки

При пишување на удвоените самогласки или самогласките во непосреден допир најчесто се греши кај заменските придавки со посвојно значење, кај лично-предметните и показните заменки, односно при образувањето на нивната множина.

Се пишува:

едн. мој – мн. мои (моите);

едн. твој – мн. твои (твоите);

едн. свој – мн. свои (своите);

едн. кој – мн. кои; едн. некој – мн. некои; едн. никој – мн. никои; едн. секој – мн. секои.

 

 

а) Кога во зборот ќе се најдат две … Повеќе >>