Написи

Правопис и правоговор

Правопис претставува правилна употреба на графичките знаци.

Правописот е збир од правила и законитости за пишување на зборовите, односно за пренесување на кажаното по писмен пат според општоприфатените правила.

Правописот на даден јазик го следи развојот на јазикот во сите сфери на употреба и како резултат на тоа, доживува измени.

Првиот Правопис на македонскиот литературен јазик е отпечатен 1945 година во издание на Државното книгоиздателство на НР Македонија. Со неговото издавање започнува унифицирањето на македонскиот стандарден јазик.

Заради потребата од … Повеќе >>

Употреба на голема буква

 

Со голема буква се пишуваат:
1. Почетниот збор на реченицата.
             
На пр.: Денес имав среќа.
  
2. Имињата, презимињата и прекарите, имињата на животните и фамилиите.
             
На пр.: Моето име е Билјана Богданоска, а моето куче се вика Арни.
3. Посвојните придавки изведени од лични имиња со наставките -ов, -ев и -ин.
             
На пр.: Вчера го видов Игоровиот пријател Зоран.
На Милкиниот прозорец има најмногу цвеќиња.
4. Географските и топографските имиња. Ако се составени Повеќе >>

Пишување на А

При пишувањето на самогласката А најчесто се колебаме кај неколку примери. Кај нив се дозволени двете варијанти:

тенок – тенка, освен вака може да го напишеме (и изговориме) танок – танка;

ветер – ветерот, може и: ветар – ветрот;

огин – огинот, може и: оган – огнот.

Исто така, множината од зајак е зајаци (не: зајци), а деминутивната форма е зајаче (не: зајче).

 

Правила за пишување на А

 

1. Според правописот, самогласката а се пишува во оние зборови … Повеќе >>

Пишување на Е, О, У

Честите примери на двоумење при пишувањето на самогласките е, о, у, се:

лакот, нокот (не: лакт, нокт)

отсутен (не: отсатен)

присутен (не: присатен)

всушност (не: всашност)

збогум, молкум (не: збогом, молком)

долу (не: доле)

пумпа (не: помпа) – за испумпување течности

ваму (не: вамо)

околу (не: окулу)

 

 

1. Самогласката Е се пишува во зборовите:

Еден, единаесет, еребица, занает, штавеј, заем, наем, заемно (не: взаемно), орев (мн. ореви), трева;

цеди, цел, жеден, жетвар, џеб, шепоти;

четиво, но: чита, читанка, … Повеќе >>

Пишување на Ј

Постојат три типа на гласот Ј според неговиот карактер:

  • функционално (фонолошко) — кога влијае на значењето на зборот: земи — земји; сто — стој;
  • нефункционално (фонетско) — испеаја, знаеја;
  • морфолошко — за обележување на границата меѓу основата на зборот и наставката: залајаа.

 

Согласката Ј се пишува

 

1. Ј се пишува пред И:

  • во суфиксот – ји: божји, кравји, рибји (но: овчи и волчи);
  • во множинските форми кај некои именки: бамји, земји, ламји, сабји, чапји, чкрапји.

2. Се пишува

Повеќе >>