Написи

Придавки

Придавки се зборови што означуваат некој признак (карактеристика) на предметот што го определуваат.
Нивната основна служба е да ја определуваат именката (придавање кон именката) и затоа најчесто стојат непосредно пред неа.

 

 

1. Квалитативните или описни придавки означуваат својство што се открива во предметот како таков, без поврзување со некој друг предмет.

На пр.: добар, убав, мирен (коњ)

 

2. Односните (релативни) придавки означуваат својства што упатуваат на некој друг предмет.

На пр.: манастирски (се однесува, упатува на манастир)

Повеќе >>

Граматички категории кај придавките

Бидејќи основната служба на придавката е да ја определува именката, таа од неа ги добива и своите граматички обележја.
Придавката ги има истите граматички категории како именката: род, број и определеност.

1. Родот кај придавките може да биде машки, женски и среден и зависи од именката до која стои. Односно, ако именката е од машки род, тогаш придавката ќе се прилагоди и ќе биде во машки род (дрвен стол), ако именката е од женски род и придавката ќе го … Повеќе >>

Степенување на придавките

Степенување на придавките е карактеристично само за описните, односно квалитативните придавки. Тие изразуваат некое својство на предметот кое може да биде застапено во помал или поголем степен.

На пример, некој предмет може да биде мал, некој да е уште помал, а некој во споредба со другите да е најмал.

Со посебните форми на компарација се изразува степенот (степенување) на дадениот квалитет кога се споредуваат два или повеќе предмети.

Формите за компарација се:

1. Позитив – основната форма на придавката (добар).

Повеќе >>

Образување на придавките

Образување нови зборови од други зборови е многу продуктивен начин за збогатување на речникот. Голем број придавки се образувани од други зборови, особено односните.

Дел од придавките се образуваат од други зборови со суфикси.

1. Образување од именки обично се прави со суфиксите:
– ов/ -ев (јаболков);
– ски/ -шки/ -чки (свински, морски, тиквешки, човечки);
– ен (дрвен, златен, устен);
– ест (пердувест);
– ин (теткин);
– ји (птичји, кравји)
– ав (крастав)

2. Од глаголите се образуваат придавки со … Повеќе >>

Функција на придавката во реченицата

Функција на придавката во реченицата означува место и задача на овој вид збор од морфолошка гледна точка во синтаксичка. Затоа, нејзината функција во реченицата е предмет на проучување на морфосинтаксата.

Морфолошки, придавката е менлив збор што означува некое својство на именката, а синтаксички, таа може да биде подмет или дел од глаголско-именскиот прирок.

 

Придавката во реченицата е секогаш поврзана со именката, па затоа нејзината функција е во тесна врска со неа. Таа врска може да биде непосредна или … Повеќе >>