Реченични еквиваленти означуваат синтаксички единици соодветни на речениците.

Реченицата ја дефинираме како основна синтаксичка единица која мора да има прирок, односно глагол во лична форма.
Но, во текстовите среќаваме и такви делови кои стојат самостојно, а не содржат глагол во лична форма. Тогаш станува збор за реченични еквиваленти (соодветници).
Вакви еквиваленти или соодветници на речениците се среќаваат во случаите:
  • кога се употребуваат именки или именски групи за непосредно обраќање;

На пример:

Почитуван претседателе!

Ученици!

Дами и господа!

  • кога се употребуваат извици;

На пример:

Еј! Оф! Ало!

  • кога се употребени именки или прилози со извична интонација;

На пример:

Напред! Помош!

  • при поздрави и здравици;

На пример:

На здравје! Добра вечер! Пријатно!

  • во натписи, соопштенија, предупредувања и друго.

На пример:

Фискултурна сала.

Опасност.