реченица

Именките вршат најразлични функции во реченицата. Може да бидат подмет, именски прирок, предмет и додаток (на подметот или прирокот).

Заедничкото кај одделни видови зависносложени реченици најлесно може да се илустрира преку пример. Заедничкото е содржината, а различен е начинот.

Реченични еквиваленти означуваат синтаксички единици соодветни на речениците. Тие не содржат глагол во лична форма.

Активна или пасивна реченица е предмет на изучување на синтаксата.Ако подметот е вршител на дејството – реченицата е активна, а ако е трпител – пасивна

Подмет е втор главен реченичен член. Прирокот секогаш оди со подметот, односно во секоја проста реченица освен прирок има и подмет.