Една од гласовните промени во македонскиот јазик е испуштање или елизија на гласовите.
Во македонскиот јазик како непостојани самогласки кои се испуштаат се јавуваат е, о и а. Во некои наставки и суфикси тие самогласки се губат. Најчесто тоа се случува во множинските форми на зборовите поради олеснување на изговорот.

е

Самогласката „е“ се испушта во множината на именките што во еднина завршуваат на: -ел; -ец; -ен; -тер

На пр.: петел – петли; прозорец – прозорци; магистер – магистри; ражен – ражни.
Кај придавките кои во машки род завршуваат на -ен, во женски и среден род еднина и во множина го губат е: лесен – лесна, лесно, лесни; тесен – тесна, тесно, тесни.
Исклучок од ова правило прават двосложните описни придавки кои завршуваат на -ен: зелен – зелена, зелено, зелени; како и придавките на -ен кои се образувани од глаголи: молен – молена, молено, молени; фален – фалена, фалено, фалени.

о

Самогласката „о“ се испушта кај придавките кои во машки род завршуваат на: – ок и -ол: низок – ниска, ниско, ниски; топол – топла, топло, топли.
Исклучок прават придавките: широк, висок и длабок, кои го чуваат о во сите форми (широка, висока, длабока).
Именките од машки род на -ок најчесто го чуваат „о“, но во некои случаи тоа се губи: опинок – опинци; предок – предци; потомок – потомци.

а

Кај именките од машки род што завршуваат на -ар, самогласката „а“ се губи во женски и среден род и во множина: храбар – храбра, храбро, храбри; добар – добра, добро, добри.
Исто така кај туѓите именки од машки род што завршуваат на -ар се губи „а“ во множинските форми: театар – театри; метар – метри.
Самогласката „а“ се губи и кај членуваните форми од именките од машки род од туѓо потекло: реализам – реализмот.
Испуштање (елизија) освен кај самогласките среќаваме и кај согласките: лист – лисје, грозд – грозје.

Вежби

1. Од следните зборови состави нови во кои звучната согласка ќе помине во безвучна или обратно (На пр.: Љубе – Љупчо, град – гратче): врабец, риба, држи, жежок, рид, рог, соба, сладок, близок.
2. На следните зборови додадете ги претставките: зад-, над-, од-, из-, раз- (каде што одговараат): фрла, кине, сега, каже.
Објасни што се случува!
3. Напишете ги правилно следните зборови: од – дамна, из – сели, из – сече, без – смислен, без – смртен, без – срамен, без – страшен.
Која гласовна промена се случува во примерите?
4. Направи деминутивни форми од зборовите (На пр.:дете – детенце, молив – моливче): месо, трошка, шамија,кутија, зајак, мозок.
5. Како се читаат согласките на крајот од следните зборови: надеж, жед, заб, прв, друг, без.
Како се вика оваа гласовна промена?
6. Поправи ги погрешно напишаните зборови во речениците применувајќи ги правилата за изедначување по звучност, редување, елизија и обезвучување. Внимавај и на отстапувањата!
а) Фчера ми разкажуваа за едно градче во Србија.
б) Во фторникот тој си ја изсече раката.
в) Зафчера одкако ручафме легнафме да спиеме.
г) За него нема надеш, ќе го исбркаат од училиште.
д) Верувам во приказките и знам дека Дедо Мрас не е исмислен.
ѓ) Го изпофали зашто одлично ја разкажа лектирата.
е) Оддамна сфатив дека љубовта е безсмислена.