Дијалектен и литературен јазик

Дијалектен и литературен (стандарден) јазик се две пројави на националниот јазик.

Дијалектен јазик (народен говор)

Дијалектот е јазик што го говори група луѓе географски одделена од друга група луѓе. Освен географски, таа група луѓе е поврзана историски и општествено.
Група дијалекти образуваат дијасистем. Тоа претставува целина од дијалекти со речиси иста структура.

Македонскиот дијасистем го сочинуваат три поголеми групи наречја: западно, југоисточно и северно (според Божидар Видоески). Тие, пак, содржат голем број дијалекти.

Стандарден (литературен) јазик

Стандардниот јазик е официјалното средство за комуникација на една нација.

Кај нас термините стандарден и литературен се употребуваат со исто значење.

Стандарден (литературен) јазик е:

– јазикот што официјално се употребува во уметничката и научната литература, во администрацијата, во училиштата, во медиумите итн.;
– јазикот што има пропишана норма за употреба;
– што го знаат сите припадници на една нација и тој ги обединува;
– што е изграден врз основа на еден дијалект или група дијалекти и претставува наддијалектна форма.

Од дијалектниот се создава стандардниот (литературниот) јазик, но тој постојано се збогатува и обновува од дијалектниот. Затоа, тие се во постојан заемен однос.

 

Прочитај за:

Национален (општонароден) јазик

Видови писма