Песната со затврдена форма која има четири строфи, од кои првите две се со по четири стиха (катрени), а вторите две со по три стиха (терцини) се вика сонет.

Сонетниот венец е најсложен по својата лирска композиција.
Тој е составен од 15 сонети, од кои последниот е наречен магистрал.
Магистралот е последниот, петнаесеттиот сонет од сонетниот венец и ги содржи првите стихови на сите претходни четиринаесет сонети.

Според внатрешните својства литературата се дели на: лирика, епика и драма.

Лирски видови се:

1. Субјективна лирика:

интимна;

љубовна;

пејзажна;

патриотска;

социјална;

рефлексивна.

2. Возвишена лирика:

ода

химна;

дитирамб.
3. Елегиска лирика:

тажачка песна;

елегија;

епитаф.
4. Сатирична лирика:

хумористична песна;

сатирична песна;

епиграм.

Интимната лирика ги опфаќа песните каде се изразуваат личните (внатрешните, интимните) доживувања на поетот. Најчести мотиви во овие песни се: љубовта, осаменоста, разочараноста од

Прочитај повеќе

 

Македонските народни песни претставуваат дел од богатото фолклорно наследство на нашиот народ.
Во следниот подолг текст се дадени примери од лирските (сите видови), лирско-епските и епските македонски народни песни.

 

Народните песни потекнуваат од најдалечното минато. Нивниот автор е непознат (анонимен), а се зачувале со усно пренесување од колено на колено.
Македонските народни песни почнале да се запишуваат во средината на деветнаесеттиот век, во времето на Преродбата. Први интерес
Прочитај повеќе

Песните имаат своја композиција. Тие се стихувани творби, со определена ритмика и метрика, организирани во строфи или астрофични, со рима или неримувани.

Силабичен стих е стих со одреден број слогови. Кај него нема ритмички стапки, туку е важен бројот на слоговите – метриката, цезурата (пауза во средина на стихот) и паузата на крајот од стихот.
Во сите стихови на песната мора да има еднаков број слогови. Силабичниот стих е широко … Прочитај повеќе
итмички стапки се целини од нагласен и ненагласен слог.
Има двосложни и трисложни ритмички стапки.
.
Јамб е двосложна стапка во која првиот слог е ненагласен (краток), а вториот е нагласен (долг).

Во нашиот јазик за да се постигне оваа стапка стихот мора да започне со сврзник, предлог, кратка заменска форма и сл. кои не се акцентираат, а вториот збор е полнозначен двосложен, акцентиран според правилата на првиот слог.

Прочитај повеќе